logodoni

می دونم اونی که این نوشترو براش نوشتم هرگز به وبلاگ سر نزده و نمی زنه ولی من

براش نوشتم که اگه یه روزی اومد بدونه که حتی اگرم نباشه  من بیادشم همیشه تا زندم

حتی اگرم بهم کم محلی کنه بهم بگه دیگه نمیخواد با هام باشه ولی من تو سرم نمیره و به

قول خودش پای همه بی محلیهایش ایستادم و هیچ چیز نمی تونه یاد اونو از ذهنم پاک کنه

                                                          حتی مرگ       

تو یعنی گونه های غنچه ای را به رسم مهر بانی باز کردن،

تو یعنی کوچ باغ آرزو را به روی گام یاسی باز کردن!